|
وقتی آدم 3 ماه
دست پخت زن را نخورده باشد!
یکشنبه 30 سرطان (تیر) 1387
در اینجا (لاهور پاکستان) وقتی آدم بند بماند و شب روز وقت
خود را با اینترنت و سایت های خبری و لینک های بالاترین
بگذراند و گرمی تمام بدنش را تر کند و هر سه ساعت یکبار
باید حمام برود و به علت شرجی بیش از حد از خانه و دفتر هم
نتواند بیرون برود و هر دو ساعت یک ساعت هم برق نباشد ، و
سه ماه هم دست پخت زن را نخورده باشد آن
وقت است که قدر اب و هوای کابل و هرات و پنجشیر و غیره ...
را خوب می داند و خیلی دلش می خواهد که در خانه باشد و
مادر و خواهر برایش غذا بپزد.
در اینجا اگر رییس جمهور هم باشی مجبور هستی "دال
بخوری که بخوری" اگر خیلی از دال خوشت نمی آمد ،
مجبور هستی روز یک
مرتبه
بخوری !
یکی می گفت :"دال
غذای «زیار ایستونکی» بوده و
غذای مورد احترامی است البته من
«زیار ایستونکی» را نمی شناسم اگر کسی می شناسد به من
بگوید این دیگه کی است ! این دال بی شباهت به قلور تروش
هراتی هم نیست ولی فرق بین قلور تروش و دال این است که ما
قلور تروش را در زمستان می خوریم و اگر خیلی بخوریم هفته ی
یکبار می خوریم اما دال غذای شبانه روزی دوازده ماهه
پاکستانی ها است.بسیاری
وقتها دال صبحانه و نهار (غذای چاشت) و نان شب را تشکیل می
دهد دال در واقع از حبوبات پخته می شود به همین خاطر به
انواع دال ها دال ماش و دال عدس و دال نخود می گویند.
در افغانستانٍ ما هر جا گرمتر باشد دوغ بیشتر است و کسی
نیست که در تابستان دوغ نخورد و کاسه اش را زیر سر خود
نگذارد و یک خواب جانانه هم نزد! اما در پاکستان اینگونه
نیست کسی دوغ را نمی شناسد می گویند در مناطق پیشاور
و مرز افغانستان دوغ فراوانی پیدا می شود اما در مناطق
مرکزی ، پایتخت و این طفها از این خبر ها نیست.
یک روز برای خود دوغ درست کردم و دیدم دو سه نفر از نپال و
پاکستان و غیره ... ایستاده هستند و می خواهند که بدانند
این دوغ چه مزه ای دارد ، قبل از این که دوغ خوردن را خودم
افتتاح کنم به هر کدام شان یک گیلاس دوغ دادم وقتی که شروع
بخوردن کردند از اتاق من بیرون شدند و گفتند که ما این دوغ
را در اتاق خودمان می خوریم ، رفتند جای دیگری چپه اش
کردند و وقتیکه خودم دوغ را خوردم دیدم که شاهکاری انجام
دادم ( شور مثل نمک) .
من نزدیک به سه ما می شود که در لاهور هستم و در این
سه ماه حتی برای یک بار هم دست پخت زن را نخوردم ، در هرات
شنیده بودم که می گفتند دست پخت مرد خیلی خوش طعم تر از
دست پخت زن است ، اما در پاکستان اینگونه نیست ، یا
شاید هم دست پخت زن و مرد یکی باشد و همین غذا ها به مزاق
خودشان خوش می اید و بس .
لینک ثابت
|