خدا حافظ ، 8  صبح

1387/5/15

یک سال و اندی با هشت صبح روزنامه ی محبوب کابل کار کردم کار با هشت صبح برای من یک آموزشگاه بزرگ و عالی بود ، هشت صبح به من خیلی چیزها را آموخت. کار های ژورنالیسیتی واقعا وقتی کار است که وارد عرصه ی مطبوعات ( رسانه های نوشتاری ) شویم. همه چیز می آموزیم و بیشتر از همیشه علاقه مند می شویم. در کار و زار مطبوعاتی قلم همه کاره است ، صدای خوب ، قیافه خوب و استیال خوب در آنجا بدرد کسی نمی خورد .  اینکار را کاملا خلاف میل و اراده خود انجام میدهم ، اما به خاطر مشکلاتی که خودم دارم از آنها اجازه خواستم ، تا این رسانه ی موفق و محبوب را ترک کنم.  8صبح ، طی یکسالی که با آن کار کردم ، به من جایگاه ویژه ای بخشید ، من توانستم تا حدودی ( هر چند محدود) به قلم ناتوانم قوت ببخشم ولی تا رسیدن به مرحله واقعی  یعنی قلم به دست گرفتن به مثابه یک قلم بدست راه طولانی و بزرگی را پیش رو دارم. در 8 صبح با اشخاص دوست داشتنی دوست شده بودم ، دیدار با استاد بزرگ (اخگر) برای من افتخار بزرگ بود ، بچه های هشت صبح دارای اخلاق حمیده و عالی بودند ، من از برخی از آنان درس اخلاق آموختم ، مثلا جناب مرتضوی معاون روزنامه یک معلم اخلاق به تمام عیار است ، دوستانی مانند سنجر سهیل نمونه های بارزی از فرهنگیان جامعه ی ما بودند و هستند. 8 صبح یکی از محدود نشریاتی است ، که می توان آن را نشریه نامید ، تا کنون اگر وقتی می خواستم از آن تعریف کنم ، به خودم این اجازه را نمی دادم زیرا من در آنجا کار می کردم ، اما حالا اینگونه نیست ، من می توانم از هشت صبح برای شما بگویم ، روزنامه ای است با قلم بدستانی بزرگ و نگارشی قوی و عیار با سیستم های روز روزنامه نگاری که تا کنون نمونه ی آن در افغانستان کمتر دیده می شد. حالا وظیفه ای گرفته ام که تا حدود زیادی از خبرنگاری و کارهای فرهنگی به دور هستم ، اما قلبم با خبر و خبرنگاری و خبر نویسی و نویسنده گی و کارهای فرهنگی است.

                                                                                         لینک ثابت