|
منتقل شده از وبلاگ قبلی |
|
شعرگونه های من |
عشق - دریا
مـی وزد از آنطـــــرفتر بادهــــــا
از دل دریــــا رســــد فریاد هــــا
هـــــر که آواز دل دریا شنــــــید
بهـترین آوای این دنیا شنـــــید
روی موج آب دریا ، خـواب شو
یا برای خــــواب دریا ، آب شو
آب دریا ، اشک فرهاد است و بس
مــوج دریا ، آه و فریاد است و بس
|
دو رباعی از من |
من آمده ام که شعر فریاد کنم
از دختر کوچۀ غزل یاد کنم
شاید به همین زبان لکنت زده ام
یک لحظه دل دخترکی شاد کنم
***
آنشب به کنار بام ، او را دیدم
یکساعت و نیم تمام ، او را دیدم
با جملۀ نابِ دوستت میدارم
در دامِ دلم به دام ، او را دیدم
