خانه فرهنگ ایران در لاهور و تلاش برای گسترش فارس
وقتی آدم دلگیر می شود در جستجوی همدم و هم فکر و هم زبانی است تا لحظاتی با او بگوید و بشنود.
از خیابانی موسوم به گلبرک در لاهور سفر می
کردم چشمم به نوشتار فارسی افتاد ، آنجا یک شعر نوشته بود و در وسط نوشته
عنوان درشت خانه فرهنگ جمهوری اسلامی ایران به چشم می خورد.قبلا در باره
خانه فرهنگ ایران در لاهور چیزهای شنیده بودم حس کنجکاوی ام مرا وادار ساخت
تا از آنجا بازدید کنم . در خانه فرهنگ ایران کارمندان پاکستانی هم به چشم
می خوردند ، بر خلاف پاکستانی های عادی پوشش مرسوم در ایران را داشتند ،
فارسی را خوب می دانستند و همگی شیعه مذهب بودند ، آقای غلام رضا عباسی اهل
تهران ایران مسوول اداره فرهنگ ایران در لاهور بود ، مردی خوش برخورد و
خوبی بود ، بدون وقفه از او و تلاش هایش برای گسترش زبان فارسی تشکر کردم
آقای عباسی می گفت : " روزگاری در اینجا (پاکستان) زبان فارسی رایج بود و به مرور زمان برای برچیدنش کارهای صورت گرفت ، چنان که همینک برای برچیدن زبان اردو تلاش می شود ، او گفت " در رده های بالای فرهنگی و سیاسی همه انگلیسی صحبت می کنند ، چیزی که من نیز بوضوح دیدم کسی که در اینجا کارگر عادی هم هست می تواند به انگلیسی چیزهای بگوید و دیگران بسیار راحت انگلیسی حرف می زنند.
در خانه فرهنگ ایران کلاس های آموزش زبان فارسی دیده می شود ، کتابخانه فارسی که البته کتابهایش بیشتر در مورد ایران و اسلام بود .
در اینجا یعنی در پاکستان کمتر کسی از مردم عادی آن می داند که فارسی یکی از دو زبان بزرگ افغانستان است وقتی صحبت از فارسی می شود همه گمان می کنند ، فارسی از ایران است و بس.
البته یک شوخی هم می کنم. ( هنر نزد ایرانیان است و بس )
خیلی دلم میخواهد دفعه بعد که اینجا آمدم سری به خانه فرهنگ جمهوری اسلامی افغانستان در لاهور بزنم ، جاییکه هنوز وجود ندارد.حتما آقای وزیر اطلاعات و فرهنگ ما به همکاری اسپنتا صاحب بخاطر گسترش حداقل زبان پشتو و یا هم که اگر امکان داشت فارسی دری در مناطق مختلف دنیا تلاش خواهند کرد.
ا
نوشتارهای قبلی :
| چه نامیون است قلم را با تفنگ نشانه گرفتن. |
| انتقاد از خبرگزای " وخت " |
| افغانستان همواره موجب درد سر پاکستان بوده است!؟ |
| افغانستان و قهرمانی در آسیا |
| اینبار یادداشتی از شهر لاهور |
