|
28
اسد جشن استقلال افغانستان با طعم باروت
27/5/1387
ما افغانها فردا هشتاد و نهمین سالروز استقلال
کشورمان را در حالی جشن می گیریم که هنوز بوی جنگ و خشونت
و باروت روح ما را می آزارد.
هشتادو نه سال از استقلال گذشت ، استقلالی که فقط
نام است و بس و تنها در ذهن تاریخ جاری است . هشتاو
نه سال سپری شد ، ولی میهنم می سوزد و می
سازد.
از وقتی من پا به این خرابکده گذاشتم فقط معنی جنگ ، تجاوز
و نابرابری را می دانم ، چیزی بنام دلسوزی ، مسوولیت و
میهن پرستی وجود ندارد ، تجاوز آشنا ترین واژه زندگی من
است ، هر روز و هر شب بحث تجاوز همسایه شرقی و شمالی به
گوشم می رسد و یا اینکه از انسوی اقیانوس های کبیر تا
اینجا هزاران انسان به بهانه ارامش سرزمین من به خاک من
قدم می گذارند. فردا در حالی هشتاد و نهمین سالروز استقلال کشورم را
جشن می گیرم که ممکن است همزمان خبر مرگ دهها نفر را بشونم
که بر اثر بمب و نارنجک و راکت و تفنگ کشته شدند.فردا جشن داریم ، جشن استقلال ، استقلالی که
پدرانمان در سال 1297 از انگلیس ها بدست اوردند و ما نسل
امروزی دوباره آنرا به انگیس ها سپردیم.فردا در حالی به انگلیس ها ریشخند و پوزخند می زنیم
که انگلیس ها همینجا هستند ، در هلمند و زابل و همین
نزدیکیها ...
فردا در حالیکه جشن استقلال خواهیم گرفت که مهاجران
زجر کشیده افغان در کوچه پس کوچه های غربت پی لقمه نان
بخور نمیری خواهند رفت و شاید ...
و بلاخره فردا زمانی جشن خواهیم گرفت که خدا می داند
در گوشه و کنار کشور من چند نفر بر اثر جنگ ، چند نفر بر
اثر گرسنگی و چند نفر بر اثر گرما و کم آبی و عدم بهداشت
خواهند مٌرد.
لینک ثابت
|
